Projekt stworzenia pisma wynikł ze wspólnych rozmów między Gustawem [Herlingiem-Grudzińskim], Zosią [Hertz] i mną. Nazwę wymyśliłem chyba ja. Pierwotnie „Kultura” miała być biletem wizytowym, kwiatkiem do kożucha, i była pomyślana odpowiednio do tego jako kwartalnik raczej czysto literacki. Pierwszy numer przygotowaliśmy wespół z Gustawem. Ale naprawdę ważne były dla nas wtedy książki.

Początkowo, wiedząc o ogromnym czytelnictwie w wojsku i na emigracji, chcieliśmy oprzeć działalność Instytutu na wydawaniu książek. Kiedy okazało się, że gdy ludzie przestają dostawać stosunkowo wysoki żołd i muszą szukać pracy, ograniczają przede wszystkim swoje wydatki na kulturę, musieliśmy się całkowicie przestawić. Liczyłem jednak, że pismo zastąpi książki, gdyż będzie tańsze i bardziej skuteczne. Pismo dawało też możliwość oddziaływania na Kraj, na czym zależało mi od początku. W każdym razie już pod koniec pobytu w Rzymie naszą najważniejszą sprawą stała się „Kultura”, która w związku z tym zmieniła formułę: z kwartalnika stała się miesięcznikiem, a z pisma literackiego – pismem wszechstronnym, przeznaczającym wiele miejsca na politykę i sprawy społeczne.

Le projet d’ une revue a émergé des échanges entre Gustaw [Herling-Grudziński], Zofia [Hertz] et moi. Je crois que c’ était moi qui ai proposé son nom. Au début, Kultura a été conçue comme une carte de visite, une sorte d’ élément décoratif, elle ne devait être qu’ un trimestriel plutôt purement littéraire. Nous avons rédigé le premier numéro avec Gustaw. Mais, à l’ époque, ce qui comptait vraiment pour nous c’ étaient des livres.

Au début, et sachant qu’ il existait un nombre immense de lecteurs au sein de l’ armée et en exil, nous voulions baser l’ activité de l’ Institut sur la publication de livres. Puis, il s’ est avéré que, à partir du moment où les gens cessent de toucher leur solde, relativement élevée, et qu’ ils doivent gagner leur vie, ils réduisent avant tout des dépenses pour la culture, nous avons alors dû nous y adapter complètement. J’ espérais toutefois que la revue, moins chère et plus efficace, remplacerait les livres. La revue donnait aussi la possibilité d’ un impact dans le Pays, ce qui était très important pour moi, dès le début. En tout cas, à la fin de notre séjour à Rome, Kultura est devenue notre préoccupation essentielle et, par conséquent, a changé de formule : du trimestriel au mensuel, d’ une revue littéraire à une revue pluri thématique qui laissait beaucoup d’ espace à la politique et aux questions sociales.