Otwórz się, Szuflado i nie pozwól, Aby uczucia tak skrzętnie gromadzone, Nie ujrzały nigdy światła dziennego I żyły nadal gdzieś głęboko we mnie. Bądź mi przyjaciółką i daj wierzyć, Że to co piszę, warte jest tego, Aby podzielić się z innymi i sprawić, Że gdzieś zaświeci jeszcze nadzieja. Nie pozwól zginąć mi w twojej głębi, Narażonej na zakurzenie i zapomnienie. Pozwól trwać obok innych i dla nich, Daj szansę dokończyć mego dzieła. Daj wiarę w sukces i zrozumienie, Nie pozwól zgasnąć na wieki w ciszy. Zatem wołam dzisiaj całym sercem: Szuflado otwórz się! Skryť popis