Delikatne ,pejzażowe przywołania, w których drzewa nie tylko są drzewami, niebo nie tylko niebem, pojawiająca się od czasu do czasu cisza, nie tylko oazą spokoju. Wszystkie te słowa-klucze są synonimami nadziei na spełnioną miłość, poczucie bezpieczeństwa, na możliwe niwelowanie niepewności, która nas otacza. Prosta, obrazowa metafora, zaskakująco dobra funkcjonalność słowa, i ta dyskretnie przekazywana intymność wrażliwego serca, które potrafi otwierać swoje ramiona, nie tylko na piękno otaczającego świata, ale na metafizyczne oswajanie bycia sobą.