Niewątpliwie książka Mariji Czepil i Ewy Sarzyńskiej-Mazurek dwóch profesorek z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej z Lublina podejmuje ważny problem przyszłości studentów ukraińskich w czasie stanu wojennego. Wśród szybko narastającej literatury z zakresu nauk społecznych, poświęconej problemowi agresji rosyjskiej na Ukrainę i jej skutkom, recenzowana pozycja wyróżnia się perspektywą pedagogiczną. Autorki w centrum swojego wywodu umieściły nadzieje i plany młodych ludzi studentek i studentów z Ukrainy Zachodniej, z następujących instytucji kształcenia wyższego: Uniwersytetu Narodowego im. Iwana Franki we Lwowie, Przykarpackiego Uniwersytetu Narodowego im. Wasyla Stefanyka w Iwano-Frankiwsku, Tarnopolskiego Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. Wołodymyra Hnatiuka w Tarnopolu, Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. Iwana Franki w Drohobyczu, Akademii Humanistyczno-Pedagogicznej w Chmielnickim, Narodowego Uniwersytetu Medycznego im. I.J. Horbaczewskiego w Tarnopolu. () Należy podkreślić, że współpraca autorek książki reprezentujących dwa obszary kulturowe polski i ukraiński w sposób znaczący przyczyniła się do ukazania wielokontekstowego i złożonego obrazu ukraińskiej młodzieży w sytuacji wojny. Można nawet po-wiedzieć, że pozwoliła ona na przedstawienie problemu z perspektywy insidera i outsidera, tworząc unikatowy raport z badań.