Po oddaniu salw armatnich przez obie strony, do ataku ruszyła kawaleria szwedzka. Atakujący pod górę szwedzcy jeźdźcy mieli utrudnione zadanie, choć ich szarża była piorunująca. Uszykowani ciasno kolano za kolanem kawalerzyści tworzyli formację przypominając śnieżny pług z powiewającym na jego szczycie sztandarem. Prowadzący prawe skrzydło pułkownik Marschalack wbił się w stojące naprzeciw niego saskie regimenty Garde du Corps i Leibregiment, które wytrzymały jednak uderzenie i zaczęły spychać Szwedów w dół. Wycofujący się Szwedzi otrzymali jednak wsparcie piechoty oraz skanijskiego regimentu jazdy, co doprowadziło do załamania się pierwszej linii Sasów. W tym czasie lewe skrzydło dowodzone przez Krassaua rozbiło również pierwszą linię wojsk carskich. Sytuacja w centrum wyglądała niezwykle groźnie, tym bardziej, że do walki włączały się kolejne szwedzkie bataliony piechoty i regimenty jazdy. Na rozkaz oficerów „bądźcie gotowi” pikinierzy pochylili swoje piki i wraz z muszkieterami ruszyli dość szybkim tempem do ataku. Po dojściu na odległość około 30 kroków od przeciwnika padła kolejna komenda... Skryť popis